اسم من …
نسترن کیمیاوی
روند بازی:
مربی در کلاس راه میرود و با جملهی ریتمیک (سلام، سلام، اسم من …) با هنرجویان دست میدهد. مربی به جای (سه نقطه) اسم خود را میگوید.
سپس هنرجویان در کلاس راه میروند و به یکدیگر با همین جمله سلام میکنند و دست میدهند و به جای (سه نقطه) اسم خود را میگویند.
پس از سلامبازی، در سکوت به راه رفتن ادامه میدهند و به ملودی «اسم من …» در دستگاه چهارگاه گوش میدهند. ملودی توسط مربی با هر ساز ایرانی میتواند اجرا شود.
اینبار مربی همان جملهی ریتمیک (سلام، سلام، اسم من …) را با ملودی میخواند و توجه بچهها را به ملودی شعر و همینطور به جواب ساز (بدون شعر) جلب میکند. جملات میانی بدون شعر میتواند به صورت بداهه در دستگاه چهارگاه توسط مربی اجرا شود.
سپس هنرجویان همان ملودی را با گفتن اسم خود تکرار میکنند و در زمان جملهی میانیِ ساز به سراغ فرد دیگری در کلاس میروند.
در مرحلهی بعد وقتی همه با اسم یکدیگر آشنا شدند، مربی شعر همان ملودی را به (سلام، سلام، اسم تو …) تغییر میدهد و هنرجویان به هر فردی که میرسند باید اسمش را بگویند.

اهداف بازی:
- آشنایی با همکلاسیها
- درک طول جملهی موسیقی
- آشنایی با فواصل موسیقی ایرانی و دستگاه چهارگاه
- توانایی خواندن در گروه








