ولفگانگ هارتمن

از ۲۰۰۷ در مرکز آموزش عالی موسیقی در شهر سن‌سباستین-دونوستیا در ایالت خودمختار باسک در کسوت استادی آموزش موسیقی به کودکان مشغول به کار بوده و همچنین در بنیاد بارنبوئم-سعید در شهر سویای اسپانیا در نقش مشاور آموزش فعالیت داشته و در کنسرواتوار بیجینگ و شانگهای نیز استاد مهمان بوده است. پیش‌تر، ولفگانگ هارتمن در مونیخ تدریس می‌کرد و در ضمن به مدت ۱۰ سال ریاست بخش آموزش ساز کنسرواتوار ایالتی کلاگن‌فورت آلمان را بر دو داشت. او در دانشکده‌های موسیقی وین و سالزبورگ (بنیاد ارف) نیز سخن‌ران بوده و برای شرکت پخش باواریا برنامه‌های آموزشی تدوین کرده است.

ترجمه‌ی کامران غبرایی

منبع

Hartmann, Wolfgang. “Die Prinzipien des Orff-Schulwerks. (2017, Winter). Orff -Schulwerk Heute, 97, pp. 23-24

اصول اُرف-شول‌وِرک

من و باربارا هسل‌باخ، پیش از نشست‌های سالانه‌ی همکاران و اعضای «همایشگاه بین‌المللی ارف-شول‌ورک در سالزبورگ» به توافق دریافتیم که لازم است تعریف روشنی از نظام آموزشی کارل ارف و گونیلد کیتمن عرضه کنیم و به کمک این تعریف، زمینه‌ی همکاری‌های انجمن‌ها و نهادهای وابسته‌ی ارف-شول‌ورکی را فراهم آوریم.

این تعریف در قالبی به نام اصول ارف-شول‌ورک گردآوری کردیم. البته باید اشاره کنم که برخی از این اصول در حوزه‌ها و فضاهای دیگر آموزش موسیقی و رقص نیز کاربرد دارد. البته مقصودم صرفا سبک‌های آموزشی و کاری است که با ارف-شول‌ورک سازگاری داشته باشند و بتوان ویژگی‌ها و اصول زیر را در فضاهاشان به کار برد.

۱. فرد همواره در کانون کار جای دارد

کارل ارف مایل بود که به دانش‌آموزان مجال دهد تا خلق و خلاقیت را آزمایش کنند. هدف اصلی ارف-شول‌ورک این نیست که موسیقی و نظریه‌اش را به آدم‌ها منتقل کند و به‌این‌ترتیب بیان موسیقایی را در وجود فرد بیدار سازد. مسئله‌ی شول‌ورک این است که به دانش‌آموزان مجالی دهد تا خودشان موسیقی خودشان را خلق \و «موسیقی را درک» کنند.

۲. وجه اجتماعی

کار گروهی تنها شکلی از آموزش است که به‌واقع سزاوار نام ارف-شول‌ورک به شمار می‌رود. همه‌کس از همه‌کس می‌آموزند؛ باید از هر شکلی از رقابت و گرایش به مقایسه پرهیز کرد.

۳. موسیقی از مفاهیم درونی است

آواز خواندن، رقصیدن، سخن گفتن، و نواختن ساز شیوه‌های برابر و هم‌افزاینده‌ی بیان‌گری هستند. این تعریف فراگیر از موسیقی در بستر ارف-شول‌ورک سبب می‌شود تا سبک‌ها و گونه‌های دیگر هنری (برای مثال هنرهای بصری یا شعر)  به همدیگر همبسته شوند.

۴. خلاقیت در بداهه‌پردازی و آهنگ‌سازی

موسیقی باید در پی بداهه‌پردازی خلق شود. هنرآموزان باید بتوانند از همان آغاز فعالیت خلاقانه را بیازمایند. روش آموزشی‌ای که نیازی به خلاقیت هنرجو نداشته باشد و آن را بارور نسازد، به‌دشواری نام ارف-شول‌ورک برازنده‌اش است.

۵. خلاقیت در بداهه‌پردازی و آهنگ‌سازی

«فرایند و محصول» – رابطه‌ی دوسویه‌ی پیشرفت و محصول کار هنری»

۶. سازهای مشهور به ارف

استفاده از سازهای کوبه‌ای ساده و کوچک، از قبیل سازهای تیغه‌دار در کلاس‌های موسیقی انقلابی در آموزش موسیقی برپا کرد. این سازها، سازهایی است که به‌آسانی می‌توان به صدا درآوردشان. کاربرد این سازهای حرکت‌محور نشان از پیوند عمیق موسیقی و حرکت و رقص دارد.

۷. ارف-شول‌ورک در همه‌ی زمینه‌های آموزشی موسیقی و رقص کاربرد دارد

در آغاز، ارف-شول‌ورک برای کودکان مدرسه‌های ابتدایی باواریا، میهن کارل ارف، پی‌ریزی شده بود. امروز در اکثر آموزش‌های ابتدایی و همچنین در حوزه‌های درمانی و آموزش‌های فراگیر برای سالمندان هم از این رهیافت استفاده می‌شود. کار در فضاهای شول‌ورکی را می‌توان تا مراحل بعدی نیز ادامه داد. کاربرد شول‌ورک در آموزش ساز نیز در مجلدهای کارل ارف برای پیانو و ویلن نمایان شده است.

۸. ارف-شول‌ورک در فرهنگ‌های دیگر نیز کارآمد است

نظام آموزشی کارل ارف و گونیلد کیتمن منحصر به باواریا نیست. رهیافت آموزشی ارف-شول‌ورک را می‌توان در هر کشور و فرهنگ دیگری نیز پیاده‌سازی کرد. البته پیش‌نیازهایی هم در کار است، ازجمله ترانه‌ها، رقص‌ها، و متن‌ها باید از فرهنگ بومی استخراج شود.